Nooit gedacht dat uit een door mij bediend toetsenbord ooit nog eens een positieve recensie zou vloeien over een instrumentale plaat. Maar dankzij O Soundtrack My Heart, het tweede album van het Australische trio Pivot, gaat het toch lukken.

Dankzij internet kunnen aan dit soort bespiegelingen meteen audiofragmenten toegevoegd worden, want makkelijk is de muziek niet te omschrijven. Het Belgische tijdschrift Humo probeerde het met ‘mikt op klokhuis en kloten’. Op het hart en de onderbuik, ja, dat klopt wel.
Kraftwerk komt als referentie nog het meest in de buurt qua tempo (niet al te snel, maar hard genoeg om vanzelf mee te gaan knikken). Pivot is net even wat minder energiek dan Holy Fuck, dat nu furore maakt, en een stuk intenser dan Air, waarvan het de dromerigheid geleend heeft. Giet daar nog een scheut Vangelis bij, vanwege de ruimschoots aanwezige keyboardpartijen, en de Pivot-mix is behoorlijk compleet.

Jaren tachtig dus, maar zonder disco of oubollige deuntjes. De broers Richard en Laurence Pike en geluidstovenaar Dave Miller mengen alles tot hun eigen sound, die ideaal is om je op het werk bij de les te houden. Dankzij de veelal live drums krijgen de elf nummers een extra push, en de dissonante, stekelige gitaren zorgen voor de rafelrandjes. En nou snel op het audiofragment klikken voor een voorproefje!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.