We hebben geen last van information overlaad. We kunnen veel meer informatie verstouwen dan we denken. Ons grootste probleem is een gebrek aan tijd: tijd die we nodig hebben om voor ons nuttige informatie te selecteren. Het bedenken van een manier om die (meestal digitale) info te filteren, is dé uitdaging voor 2012.
Het meest veelzeggend zijn de momenten wanneer er niets gezegd wordt in Tinker, Tailor, Soldier, Spy. Wanneer hoofdrolspeler Smiley bijvoorbeeld innerlijk lijkt te schreeuwen als hij ziet dat zijn vrouw vreemd gaat. Of wanneer de blik van de spionnenchef langs de aanwezigen in de kamer gaat: wie is de verrader?
Je bent gelukkig getrouwd, verdient ongelooflijk veel geld met je hobby en je staat op het punt om met je land het wereldkampioenschap voetbal te spelen. Voor velen is het een jongensdroom. Des te onbegrijpelijker dat de Duitse doelman Robert Enke in 2009 zelfmoord pleegde.
Ik hoor het hem nog zeggen, good old radio-deejay Frits Spits, in november 1991. De nieuwe plaat van U2 was een dance-plaat. Bono had het zelf gezegd, beweerde hij. Foutje: de zanger had verteld dat het nieuwe materiaal ‘dense’ was, wat ‘dicht en zwaar’ betekent en de waarheid inderdaad meer benaderde.
Het was géén liefde op het eerste gezicht. De stad was chaos, die vrijdagavond in 2001. De Love Parade stond voor de deur en Berlijn toonde zich dan altijd van zijn lelijkste kant: met een grootschalig evenement, met te veel meelopers die dansten op te veel lawaai op een te grote berg vuilnis.
Ik zal het maar eerlijk toegeven: ik heb geen verstand van mode. Dus ook niet van kledingkeus, zullen sommigen zeggen. Maar ik meen wel te kunnen herkennen wat bijzonder is. Dus afgelopen mei, toen ik door New York liep, viel mijn oog op de ontwerpen van Rad Hourani. Unisex kleding, in mijn favoriete kleur zwart. [...]
Afkicken is zelden eenvoudig, zeggen verslaafden. Dus toen ik vier maanden geleden afscheid nam van het krantenabonnement, bereidde ik me voor op helse ontwenningsverschijnselen. Op ernstig ochtendhumeur. Maar vandat alles is geen sprake.
Half acht, zondagochtend. Bij de bistro naast station Ostbahnhof drinken mannen met baarden alweer hun eerste bier. Twee straten verder staan honderden mensen in de wachtrij bij Berghain. Want het feest in de beroemdste club van Berlijn is feitelijk nog maar net begonnen.
Ik ben zelf mede weg bij de Volkskrant omdat ik de afgelopen tien jaar van dichtbij heb gezien hoe krantenuitgevers langzaam krimpen en krimpen. Deze week kondigde de nieuwe hoofdredacteur van het NRC een ontslagronde aan. En tegelijkertijd begeleid ik namens de Fontys Hogeschool voor de Journalistiek het praktijkmodule Project Nero, waarin we vernieuwende multimediale [...]
Het gaat nu echt beginnen, mijn eigen bedrijf. Na mijn vrijwillige vertrek bij de Volkskrant in april werkte ik de afgelopen maanden hard aan het bedenken van spannende nieuwe plannen onder de ondernemingsnaam Pixels en Komma’s. Met de lancering vorige week van twee websites is de aftrap van mijn ondernemerschap nu een feit.