films
Illegal brengt asielproblematiek akelig dichtbij
Tania pakt haar strijkbout. Niet om haar kleren te strijken, maar om haar vingers te branden. Haar vingerafdrukken te verminken. Zodat ze niet identificeerbaar is, mocht ze opgepakt worden.
Christian Bale is maniakaal in The Fighter
Een beetje maniakaal is hij wel, Christian Bale. In 2004 verloor hij ruim dertig kilo aan gewicht voor zijn rol in The Machinist. ‘Ik at gewoon niet’, vertelde hij later over zijn rücksichtsloze dieet. In zijn nieuwe film The Fighter ziet de geboren Brit er niet veel gezonder uit: zijn personage Dicky Eklund is een [...]
Rango is een jongensdroom
Wat doe je als je tientallen miljoenen hebt verdiend als regisseur van de Pirates of the Caribbean-films? Dan pak je de kans en realiseer je je jongensdroom. En dan krijg je een prettig gestoorde tekenfilm met de prettig afwijkende hoofdrolspeler Rango.
Inside Job en de hebzucht van Wall Street
Wil je je tijd optimaal besteden? Kijk twee uurtjes naar de documentaire Inside Job en je weet in de kern hoe de kredietcrisis kon gebeuren. En waarom het nog een keer kan gebeuren. En als je in Amerika zou wonen, zou je meteen al je geld van je bank halen en onder het matras leggen.
Broers Coen zijn gemakzuchtig in True Grit
Neem een ietwat over-the-top verhaal, gooi er droogkomische dialogen overheen en werk af met kersjes van steracteurs: zie hier het recept voor een film van de broers Joel en Ethan Coen. Maar de veelfilmende lievelingen van de pers verworden langzaam wel tot een formule. En dat doet True Grit, een western in de Coen-stijl, geen [...]
In Black Swan gaan alle remmen los
Eigenlijk is Black Swan een boksfilm. Eentje waarin Nina Sayers geen klap uitdeelt, maar een fascinerende strijd levert met de spoken in haar hoofd. Culminerend in het grote gevecht: de uitvoering van het Zwanenmeer, waarin de brave ballerina haar donkere kant moet ontdekken om de hoofdrol van Zwarte Zwaan (Black Swan) te kunnen vertolken.
Biutiful maakt Barcelona hallucinant en beklemmend
Niemand kan zo mooi zwijgen als Javier Bardem. Zijn trouwe hondenogen vertellen in Biutiful eigenlijk al het verhaal. Het verhaal van een huisvader die stervende is, en alles wil doen om de toekomst van zijn twee jonge kinderen te vergemakkelijken.
Stotteren doet pijn in King’s Speech
Het Britse koningshuis blijft een dankbaar thema voor cineasten. Stephen Frears maakte in 2006 in The Queen een prachtig, fictief portret van de Britse koningin ten tijde van de dood van Prinses Diana. Nu wint regisseur Tom Hooper de ene na de andere prijs met The King’s Speech.
Liefde doet pijn in Amours Imaginaires
Goede films doen pijn. Ze weten te raken, emotioneren. Met zijn debuutfilm J’ai tué ma mère slaagde regisseur Xavier Dolan daar ruimschoots in: de ruzies tussen de puberende homo en zijn gescheiden moeder waren pijnlijk om te aanschouwen. Ook in zijn tweede rolprent lukt het Dolan om van begin tot eind te boeien.
127 Hours is een visueel feest
Met Trainspotting maakte regisseur Danny Boyle een drugsdrama. The Beach was een tropische thriller, 28 Days was science-fiction en horror ineen, Slumdog Millionaire een feelgood sloppenwijkfilm. Qua thematiek is er dus geen peil op te trekken bij Boyle, maar ook in zijn nieuwste werk 127 Hours blijkt weer eens dat juist zijn visueel overdonderende stijl [...]
Twitter
Recente artikelen
Mijn bedrijf
Powered by WordPress. Designed by 