Wil je je tijd optimaal besteden? Kijk twee uurtjes naar de documentaire Inside Job en je weet in de kern hoe de kredietcrisis kon gebeuren. En waarom het nog een keer kan gebeuren. En als je in Amerika zou wonen, zou je meteen al je geld van je bank halen en onder het matras leggen.
Neem een ietwat over-the-top verhaal, gooi er droogkomische dialogen overheen en werk af met kersjes van steracteurs: zie hier het recept voor een film van de broers Joel en Ethan Coen. Maar de veelfilmende lievelingen van de pers verworden langzaam wel tot een formule. En dat doet True Grit, een western in de Coen-stijl, geen [...]
Eigenlijk is Black Swan een boksfilm. Eentje waarin Nina Sayers geen klap uitdeelt, maar een fascinerende strijd levert met de spoken in haar hoofd. Culminerend in het grote gevecht: de uitvoering van het Zwanenmeer, waarin de brave ballerina haar donkere kant moet ontdekken om de hoofdrol van Zwarte Zwaan (Black Swan) te kunnen vertolken.
Niemand kan zo mooi zwijgen als Javier Bardem. Zijn trouwe hondenogen vertellen in Biutiful eigenlijk al het verhaal. Het verhaal van een huisvader die stervende is, en alles wil doen om de toekomst van zijn twee jonge kinderen te vergemakkelijken.
Het Britse koningshuis blijft een dankbaar thema voor cineasten. Stephen Frears maakte in 2006 in The Queen een prachtig, fictief portret van de Britse koningin ten tijde van de dood van Prinses Diana. Nu wint regisseur Tom Hooper de ene na de andere prijs met The King’s Speech.
Goede films doen pijn. Ze weten te raken, emotioneren. Met zijn debuutfilm J’ai tué ma mère slaagde regisseur Xavier Dolan daar ruimschoots in: de ruzies tussen de puberende homo en zijn gescheiden moeder waren pijnlijk om te aanschouwen. Ook in zijn tweede rolprent lukt het Dolan om van begin tot eind te boeien.
Met Trainspotting maakte regisseur Danny Boyle een drugsdrama. The Beach was een tropische thriller, 28 Days was science-fiction en horror ineen, Slumdog Millionaire een feelgood sloppenwijkfilm. Qua thematiek is er dus geen peil op te trekken bij Boyle, maar ook in zijn nieuwste werk 127 Hours blijkt weer eens dat juist zijn visueel overdonderende stijl [...]
Een goed idee en drie geweldige acteurs: veel meer heb je niet nodig om een goede film te maken. De Engelse thriller The Disappearance of Alice Creed, van de debuterende schrijver-regisseur J. Blakeson, bewijst het.
Haruki Murakami is een van mijn favoriete schrijvers. Maar makkelijk te verfilmen zijn zijn boeken niet: Kafka op het Strand en andere meesterwerkjes schakelen geruisloos van hard realisme naar droomwereld en terug. Met Norwegian Wood is nu voor het eerst een van zijn boeken vertaald naar het witte doek. Dat het zo lang duurde, lag [...]
Exploiteer je zelf slavernij als je bioscoopbezoekers laat betalen voor een film óver slavernij? Dat verwijt kreeg regisseur Abdellatif Kechiche vaak toen zijn Black Venus werd vertoond op het filmfestival van Venetië. Hij heeft boter op zijn hoofd, vonden vele critici.