Misschien komt het omdat ik ouder word. Of zijn de oude rotten in het vak ook echt beter op het podium? Je zou het wel zeggen als je mijn lijstje beste concerten van 2011 ziet.
Haal even alle videoschermen en laserlichten weg. Vergeet even dat er 18 duizend man om je heen staan. Dan staat er gewoon een lekkere rockband voor je, die af en toe staat te jammen. Die er na drie decennia nog enorm veel plezier in heeft. Die niet op de automatische piloot speelt. En daardoor in [...]
Het ene moment sta je naar de nieuwe Lady GaGa te kijken, het andere moment rocken de Queens of the Stone Age het laatste gruis uit je oren. Het is de charme van Rock Werchter, maar ook de achilleshiel: want welke kant wil het festival nu op?
Op haar MySpace-pagina staat dat Anna Calvi tango speelt. Dat is hetzelfde als beweren dat Guns N Roses countrymuziek maakt omdat ze ooit de akoestische ballad Patience maakten. Maar zuidelijk temperament heeft ze wel.
Het was mooi om te zien, vlak voor het optreden zaterdag van Moss in Hilversum. Zanger Marien Dorleijn die persoonlijk nog al zijn gitaren kwam stemmen, heen en weer drentelde om alle apparatuur op zijn plek te hangen en zichtbaar zenuwachtig naar de kleedkamers huppelde. Alsof hij nog jong en onervaren is.
Je zou natuurlijk een top-10 kunnen maken, omdat dat de standaard lengte is voor eindejaarslijstjes. Maar het criterium is toch dat het concerten moeten zijn geweest die écht iets los maakten, waarvan je je een paar maanden later ook nog iets kon herinneren. Dus uit de krochten van mijn geheugen de beste optredens van afgelopen [...]
Ik zal het maar meteen verklappen: Arcade Fire zal bovenaan staan in mijn eindejaarslijstje van concerten in 2010. En dan een hele tijd niets. Omdat eigenzinnigheid, gedrevenheid en schoonheid zich gisteren in Düsseldorf samenbalden in een gevaarlijke cocktail van muzikaal genot voor de fijnproever.
Misschien zit onzekerheid wel in de kern van iedere artiest. Liesbeth List, al vier decennia in het vak, moest door Albert Verlinde elke avond moed ingesproken worden om Edith Piaf te vertolken. Bij Brandon Flowers zal het niet veel anders zijn, al zal hij Verlinde niet als mentale steun nodig hebben.
De kortste Lowlands-recensie in de geschiedenis van dit weblog. Hoogtepunten: Jonsi, Flying Lotus, Foals, The National, Holy Fuck, Placebo. En verder verwijs ik met liefde naar de mede door mij geschreven verslagen van de vrijdag, zaterdag en zondag op Lowlove.nl.
Het is altijd een heikele balans bij stadionacts: de niet zo fanatieke fans tevreden houden door hits te brengen, en je eigen artistieke ambities bevredigen door juist veel nieuw werk te spelen. U2 onderscheidde zich altijd op dat laatste terrein, maar tijdens de herstart van de 360 Tour in Europa bleek dat de Ieren steeds [...]