Even terugspoelen naar december 2006. Zelfde band, zelfde plek, onvergelijkbare uitstraling. Er kon amper een lachje af bij frontman Brian Molko, het oogde plichtmatig en er was niet eens een vonk die kon overslaan naar het publiek. Alsof ze zelf ook niet geloofden in het matige materiaal van Meds. Hoe anders was het donderdag in [...]
De eerste tonen van Battle for the sun, de zesde studioplaat van Placebo, zijn even wennen voor de geoefende luisteraar. Gitaren klinken harder en vervormder dan in de laatste tien jaar gewend bij het Brits-Luxemburgse trio.
Toch knap voor een groep die ooit te boek stond als nichtenband: Ahoy bijna helemaal vol laten stromen met muziek die niet altijd even toegankelijk is. Het lukte het Britse trio gisteravond, al zullen niet alle toeschouwers euforisch naar huis zijn gegaan.
Aan Placebo kleeft in Nederland nog steeds het imago van een aanstellerig bandje met een androgyne zanger en dito aanhang in de gay scene. Inmiddels is dat radicaal veranderd: zanger Brian Molko maakt nu op het podium een tedere, sympathieke (!) indruk, zijn band zet een zweterige rockshow neer waar ze moeiteloos zalen van het [...]
Gelukkig ging het de laatste twee jaar een stuk slechter met Brian Molko. Vervelend voor de Nancy Boy van de Britse popmuziek, erg prettig voor de fans van zijn band Placebo: een hoop ellende in de liefde wil nu eenmaal vaak een fijn nieuw plaatje opleveren. Sleeping With Ghosts, het vierde album van het Londense [...]
De mooiste muziek wordt vaak gemaakt door mensen die diep in de put zitten. Daarom was Without You I’m Nothing van Placebo ook zo’n geweldige plaat: in de aan Sonic Youth verwante noiserock-nummers zong frontman Brian Molko over de kick van seks, decadentie en roem, terwijl hij in haast hypnotiserende nummers als My Sweet Prince [...]