Het kopen van een plaat was ooit een hele gebeurtenis. Heel goed nadenken waar je je twintig, dertig of zelfs meer guldens aan ging besteden. Eerst goed luisteren in de platenzaak. En als je dan echt overtuigd was, het ding mee naar huis en eindeloos draaien.
Ik kan me nog goed de dag herinneren dat bekend werd dat Kurt Cobain dood gevonden was. In mijn herinnering was het een vrijdag, 8 april 1994. Drie dagen eerder had-ie een kogel door zijn hoofd gejaagd. Zo stond ineens een kort berichtje op Teletekst.
Je hoeft alleen maar naar de foto’s van The Decemberists te kijken om te zien dat de vijf leden van dit gezelschap uit Portland, Oregon prettig gestoord zijn. Hun derde plaat Pictaresque klinkt bij vlagen net zo onconventioneel. Maar omdat de liedjes van zanger/songwriter Colin Meloy in een stevig fundament van folk en rock staan, [...]
Wie vorig jaar wist te ontkomen aan onweerstaanbare Franz Ferdinand-singles als Take Me Out en Matinee, moet welhaast in Siberië geweest zijn. Het viertal was op elk radiostation te horen, scheurde alle festivals af en verkocht gigantische hoeveelheden van hun titelloze debuutplaat.
Arme Dave Grohl. Is naar verluidt een ontzettend aardige knul. Zat in de meest invloedrijke band van de jaren negentig, Nirvana. Maar was slechts de drummer. Speelde mee op Songs for the deaf, het veelgeprezen magnus opus van Queens Of The Stone Age. Maar was slechts de drummer.
Zelden klonk een botsing tussen twee egos zo hartverscheurend mooi als op Dog Man Star, de tweede plaat van Suede. Zanger Brett Anderson en songschrijver/gitarist Bernard Butler stonden elkaar begin jaren negentig danig naar het leven en vertaalden hun onderlinge emoties in een bombastische plaat, die in al haar droefheid nog steeds op eenzaam hoog [...]
Je zou haast denken dat de toekomst van de platenindustrie ervan afhangt, van de release van het nieuwe Coldplay-album X and Y. De plaat werd beter bewaakt dan George Bush tijdens een trip naar Irak, wat de verwachtingen alleen maar hoger opklopte na het mega-succes van voorganger A Rush of Blood to the Head (vijftien [...]
Wie Kane zegt, verdeelt het land meteen in twee kampen: voor- en tegenstanders van Dinand Woesthoff. De criticasters vinden hem een melodramatische, megalomane eikel. Fans noemen hem de enige echte rockster van Nederland.
Hun arrogante, ongeinspireerde optreden op Rock Werchter 2000 was een van de slechtste ooit van een headliner in de geschiedenis van het festival. Nooit meer een concert van deze Britse rukkers, nam ik me destijds voor.