Ooit was hij een arrogante prima donna en vooral afstandelijk voorman van het galmrockende en tegendraadse Suede. Tegenwoordig is Brett Anderson solo een ontspannen, vriendelijke en beleefde zanger met zijn eigen band. En zou je willen dat hij weer eens wat ondeugender en bitsiger werd.
Een vriend van de Britse muziekpers is Brett Anderson nooit geweest. Maar in de tijden van de glampop van Suede kon hij niet genegeerd worden. Nu hij zich als solo-artiest profileert, lijkt het Anderson-bashen wel een nationale sport geworden voor critici. En dat verdient zijn tweede plaat Wilderness niet.
Zelden klonk een botsing tussen twee egos zo hartverscheurend mooi als op Dog Man Star, de tweede plaat van Suede. Zanger Brett Anderson en songschrijver/gitarist Bernard Butler stonden elkaar begin jaren negentig danig naar het leven en vertaalden hun onderlinge emoties in een bombastische plaat, die in al haar droefheid nog steeds op eenzaam hoog [...]
Ooit moest het er van komen: een album van Suede dat niet is gemaakt onder zware invloed van nog zwaardere drugs. En jawel, na vier mislukte pogingen in tien jaar is het zo ver. Zanger Brett Anderson is op A New Morning niet alleen van zijn crackverslaving af, maar ook van zijn zwartgallige wereld- en [...]