Bill Viola is een van mijn favoriete kunstenaars. Zijn video’s in slow-motion zijn intrigerend onontkoombaar. Hetzelfde geldt voor Stephen Dean, wiens kleurrijke filmpjes een onuitwisbare indruk achter lieten op de Biënnale in Venetië in 2005.
De Kunstbiënnale van Venetië ligt alweer een paar maanden achter ons, maar het bijzondere werk van Luca Buvoli blijft rondvliegen in mijn hoofd. De videokunstenaar bezette pontificaal de entreeruimte van het Arsenale, waar de officiële expositie was, meteen aantal van zijn werken.
Het is een soort mini-3D-cinema waar slechts drie personen in passen. Alleen gaat de hoofdfilm niet over een of ander spannend verhaal, maar over je eigen hersenen. Live televisie dus vanuit je brein.