Iets klopt er niet. Je kijkt goed, nadert de foto tot op enkele centimeters. Maar je ziet de randen niet. En toch is er iets grondig mis met de foto’s van Orna Wertman.
De modebiënnale afgelopen zomer in Arnhem kon niet op onverdeeld positieve reacties rekenen: sommigen vonden de architecturale setting in een voormalige fabriek interessanter dan de expositie zelf. Maar de schoenen van Nicholas Kirkwood vormden een prettige uitzondering.
Het is een enorme foto, die hangt in het Ludwig Museum in Keulen. Een concert, van de Duitse punkband Die Toten Hosen, blijkt bij nadere bestudering. Maar dat wordt steeds minder interessant: want door het formaat begin je te bestuderen wie eigenlijk de bezoekers zijn en wat ze doen.
Wel eens in de Openbare Bibliotheek in Almere geweest? Weg met de grote leeszalen en de rechte rijen boekenkasten. Boeken zijn er nog steeds, maar wel op mooie, golvende planken. Her en der zijn zit-en werkhoekjes gecreëerd voor de moderne mens met laptop. Het is de OB versie 2.0.
Het is natuurlijk toeval. Het Nederlandse paviljoen wil een mini-operahuis zijn. In de IJslandse inzending zie je een dame met een gondola door de kanaaltjes van Venetië varen, ondertussen een opera zingend. En er waren meer landen met een opera als inzending. Maar het was niet het centrale thema van de Biënnale in de stad, [...]
Ik zal het maar eerlijk toegeven: ik heb geen verstand van mode. Dus ook niet van kledingkeus, zullen sommigen zeggen. Maar ik meen wel te kunnen herkennen wat bijzonder is. Dus afgelopen mei, toen ik door New York liep, viel mijn oog op de ontwerpen van Rad Hourani. Unisex kleding, in mijn favoriete kleur zwart. [...]
Oorlog heeft altijd al iets waanzinnigs. Fotografe Claire Beckett legde een stukje van die waanzin vast, in Amerika.
Ik kan me van mijn stage in Antwerpen nog de lange wandelingen herinneren door het noordelijke deel van het centrum. Een vervallen, verlaten stukje haven, met ongebruikte tramrails, lege cafes met TL-licht en eeuwig miezerende regen. Maar nu begint het een hip stukje stad te worden, onder andere door het nieuwe museum naar ontwerp van [...]
Alles wat je hartje begeert, maar in zulke hoeveelheden dat je er eigenlijk geen behoefte meer aan hebt. Dat is New York voor mij. Een hypermetropool, waar je in Manhattan geen andere keus hebt dan proberen te blijven drijven in het waanzinnige tempo.
Irritante reclame, die van Golden Earring-zanger Barry Hay en architect Roberto Meyer voor Grolsch. Maar ergens in die reclame zit een screenshot van een futuristische wolkenkrabber. Van Meyer.